Poehee!

Nou, ben mezelf nogal tegengekomen vorige week....
Het liep allemaal prima en ik deed allemaal leuke dingen, maar toch kreeg ik steeds meer pijn in mijn armen (blijft toch mijn zwakke plek).
Na een rebalancing sessie en een sessie met mijn coach had ik in ene door dat ik mezelf en vooral mijn gevoelens weer eens hard aan het wegdrukken was... Ook voelde ik me in ene enorm moe.

Wat blijkt nou, ik was zo blij dat het allemaal goed loopt, dat ik niet wilde zien en voelen dat mijn vertrek ook best wat verdriet en angst oproept. Ik ga aardig wat mensen en plaatsen (zoals de Paardenmaat en mijn huis) missen en ik vind het stiekem toch wel eng om zomaar naar Zweden te gaan en niet precies te weten wat me te wachten staat.
Eerder had ik dit wel bedacht in mijn hoofd, maar voelde ik het niet. Nu laat ik deze gevoelens meer toe en vind ik het ook okee als ik even verdrietig ben. Ik ben ook weer structureel aan het mediteren om iedere dag even rust te nemen en stil te staan bij wat er in me om gaat. Ik merk dat dit helpt en heb gelukkig ook weer veel minder pijn in mijn armen :-)

Nu ga ik weer (rustig!) door met leuke dingen doen en vooral voelen en stilstaan bij het afscheid!