Stap...stap..stap...

In een eerder bericht vertelde ik over mijn droom om mijn eigen counsellor/coach praktijk te beginnen. Ik heb een tijdje met mezelf in de knoop gezeten en nu het veel beter gaat, wil ik graag andere mensen begeleiden die in eenzelfde soort worsteling zitten.

Twee weken terug heb ik een concrete stap gezet op het pad van mijn droom. Ik heb me aangemeld voor de opleiding 'Counselling en Coaching' bij de Academie voor counselling en coaching in Nederland. Ik moest een vrij diepgaande vragenlijst invullen en daar heb ik veel energie en tijd ingestoken, omdat ik zo graag aangenomen wilde worden. Toen ik mijn aanmelding opstuurde was het met een uur goedgekeurd! Blij dat ik was!
Vervolgens duurde het even tot de bevestiging binnen was, vandaar dat ik het nu pas op mijn weblog zet, ik wilde het echt zeker weten! Nu heb ik mijn boeken besteld en in januari ga ik dan echt beginnen, spannend!

Even ter informatie: het is een Nederlandse opleiding, die ik zelfstandig op afstand doe. Zij hebben daar ervaring mee en de begeleiding gaat veel via internet. Ik moet zelf de theorie bestuderen en kan zelf mijn tijd indelen. Wanneer ik er klaar voor ben kan ik examen doen.
De opleiding is heel praktijkgericht en dat betekent voor mij dat ik niet naar de praktijktrainingen kan gaan in Nederland en dus zelf moet regelen dat ik genoeg en goed kan oefenen. Ik krijg een uitgebreid praktijkboek met oefeningen en ik ben van plan om onder de Nederlanders hier mensen te zoeken die met mij willen oefenen en/of gratis door mij gecoacht/gecounsellt willen worden. Ook ga ik hier een professionele coach/counsellor zoeken die mij hierbij kan begeleiden.

Ik bedenk me nu in ene dat het misschien voor jullie niet helemaal duidelijk is wat een counsellor/coach doet en wat het verschil er tussen is?! Wat ik er op dit moment over kan zeggen is dat:
Een counsellor geeft praktische psychologische begeleiding. Een counsellor en cliënt zoeken bijvoorbeeld samen naar de echte oorzaak achter de problemen van de cliënt. De counsellor kan vervolgens begeleiden in het vinden van een doel m.b.t. het probleem (bijv. het leren omgaan met het probleem of het op te lossen) en het werken naar het doel toe (bijv. een actieplan opstellen). De bedoeling is daarbij dat de counsellor niet zegt wat de cliënt móet doen, maar dat de cliënt meedenkt en het uiteindelijk zelf kan.
Een coach is meer directief, stuurt de cliënt meer, en begeleidt bij kortlopende praktische problemen die minder diepgaand zijn.
Soms is het onderscheid niet helemaal duidelijk, zoals bij mijn eigen coach, zij gebruikt verschillende vormen en methodes doorelkaar. Door haar begeleiding aan mij heb ik ontdekt dat dit is wat ik wil gaan doen. Zij prikkelt mij en inspireert mij om mezelf te zijn en te laten zien en de dingen op mijn eigen manier te doen die bij mij passen. Dit wil ik graag aan anderen doorgeven.

Iemand vroeg mij of ik dan helemaal niets meer met mijn andere opleidingen ging doen, maar dat zie ik niet zo. Ik heb bij mijn eerdere opleidingen niet alleen inhoudelijke kennis opgedaan over dieren, dierverzorging, communicatie en management (wat me trouwens ook goed van pas zal gaan komen). Ik heb daar ook eigenschappen ontwikkeld, vaardigheden opgedaan, heb mezelf leren kennen en wat ik wel en niet leuk vind om te doen. Dit vind ik ook zeer waardevol en kan ik goed meenemen in mijn nieuwe opleiding en toekomstige werk.

Ik merk dat ik heel veel zin heb om aan deze opleiding te beginnen. Ik heb zin om weer nieuwe dingen te leren, om nieuwe kennis op te nemen en met een groot 'project' bezig te zijn :-) Ook heb ik het gevoel dat deze opleiding echt bij mij past. Het is heel praktijkgericht, ik wil graag in het 'echte leven' bezig zijn met mensen en niet de hele tijd in de boeken zitten of in een kunstmatige lessituatie. Ik heb veel vrijheid wat betreft tijd indelen, maar ook later wat betreft specialisatie, er zijn veel mogelijkheden en je kunt je studie echt op maat maken. Na 1 jaar kun je al gaan werken (complete opleiding heeft 4 niveaus waar je ongeveer 4 jaar over doet) en er is veel aandacht voor zelfontwikkeling, wat zij 'innerlijke groei' noemen.
Ik ben helemaal blij! :-)

Zo, voor nu is dit wel okee. genoeg info voor één bericht. Als je meer wilt weten kun je op de site van de academie kijken of mij gewoon even mailen :-) Uiteraard vertel ik in volgende berichten er ook nog wel meer over ;-)

Jarig in het buitenland

Vorige week donderdag was ik voor het eerst in het buitenland jarig en dat was toch wel een beetje vreemd. Ik had 's ochtends van Ronald een heel leuk cadeau gekregen (een draaiplateau voor mijn boetseeractiviteiten), maar de rest van de dag voelde ik me niet erg jarig.
Sowieso heb ik altijd een haat-liefde verhouding met sinterklaas gehad, aangezien mijn verjaardag daar altijd aan vast geplakt zat. In Zweden is er echter geen sinterklaasfeest en hoewel we het op 4 december wel nog hebben gevierd met Nederlandse vrienden, was het niet echt sinterklaas en dat miste ik. In de winkels zie je overal kerstspullen en geen sinterklaas.
Ik voelde me dus niet echt jarig, maar toen ik allemaal kaartjes, emailtjes en e-cards kreeg van mensen uit Nederland (heel erg bedankt daarvoor!!) voelde ik me al meer jarig. 's Avonds zijn er ook nog een paar nieuwe vrienden gekomen en Bart was er (ex-huisgenoot uit Wageningen) en toen was het toch nog een echte verjaardag :-)
Ik had trouwens een echte Zweedse taart gehaald, bij mormor's bageri (grootmoeders bakerij) en die was heerlijk!

Sinterklaas in Lund

Vorig weekend was Sinterklaas in Lund en ik was erbij als zwarte piet! Echt superleuk was dat! Ik was vantevoren nogal gespannen want ik kende helemaal niemand van de organisatie of de andere pieten en sinterklaas.
Het bleken erg leuke mensen te zijn en ik was zelf sowieso ook erg enthousiast over het vooruitzicht om zwarte piet te spelen en lekker 'legaal' gek te doen en dat heb ik gedaan! Ik heb me helemaal uitgeleefd en was dan ook helemaal op aan het einde van de middag.
We hadden bedacht om het verhaal van het sinterklaasjournaal en de intocht in Nederland te gebruiken. In Nederland was sinterklaas namelijk aangekomen met pieten zonder veer: leerlingpieten. Deze pieten zonder veer aten hun eigen pepernoten op, konden niet op de daken klimmen, pakten cadeautjes uit inplaats van in etc etc. Bij ons was ik een piet zonder veer en daardoor kon in vanalles uithalen en kinderen vragen om mij iets te leren. Zo heeft een meisje mij leren huppelen en een jongetje me leren zwaaien. Ze vonden het ook heel grappig dat ik mijn eigen pepernoten op at, daar hebben ze het ook heel druk mee gehad om me dat af te leren ;-)
Wat ik zelf heel bizar vond, was dat niemand mij herkende. Ik kende een aantal kinderen uit de klas waar ik help en zij herkenden mij niet, zelfs niet als ik tegen ze praatte. Op een gegeven moment vergat ik zelf dat ik geschminkt was, maar als ik dan een hele enthousiaste reactie kreeg op iets wat ik deed, of een kindje vond me een beetje eng, dan wist ik het wel weer!
We hebben achteraf een hoop complimenten gehad voor ons 'optreden' en ik ben ook alweer gestrikt voor volgend jaar! Daar ben ik dan ook zeker bij!