Mijn bedrijfje: Elementa

Gisteren weer een sessie met Suzanne (Unck, reïntegratiecoach) gehad. Het was weer erg inspirerend en ik heb eindelijk mijn droom (die al een tijdje diep van binnen verstopt zat) boven tafel gehaald. En de 'opdracht' gekregen om mijn droom zo concreet mogelijk op mijn weblog te zetten, om het echter te maken voor mezelf en voor jullie (Ieks! Eng!)

Dus... daar gaat ie dan:


Mijn droom is om voor mezelf te beginnen, mijn eigen bedrijfje op te zetten. Ik wil graag zelf kunnen bepalen wie, wat, waar, wanneer en vind het heerlijk om mijn eigen tijd en ruimte (letterlijk en figuurlijk) te kunnen indelen en mijn creativiteit daarin op z'n beloop te laten.
In mijn bedrijfje wil ik mensen begeleiden die vastgelopen zijn en/of toe aan wat rust, bezinning en meer balans in hun leven. Mensen die worstelen met vragen als; wie ben ik? Wat wil ik met mijn leven?
Ik denk dan ook aan mensen met spannings- en vermoeidheidsklachten, angsten, rsi, burnout, mensen die meer met zichzelf in contact willen komen, meer willen voelen, meer met hun intuïtie, passie en talenten willen doen.
Ik kom steeds meer mensen tegen die hier behoefte aan hebben en ik merk dat ik daarin wat te bieden heb en dat ik dat heerlijk vind om te doen; ik word er enthousiast van en krijg daar zelf ook energie van.

Ik wil daarbij gebruik maken van verschillende soorten tools;
- Natuur; de vrijheid, rust en symboliek in de natuur tijdens bijv. wandelsessies
- Dieren; paard, kat, hond. Knuffel- en speelsessies, vertrouwen krijgen in het dier en zichzelf, spiegelen en samenwerken in harmonie, leiderschap, grenzen aangeven, de kracht van energie.
- Yoga en meditatie; ontspanningsoefeningen, letterlijk even stilstaan en voelen, bewustwording van ademhaling, houding, gewaarwordingen in je lichaam.
- Creativiteit; spellen en kaarten (inspiratie, affirmatie, inzicht), intuïtief knutselen.

Voor iedere cliënt zoeken we samen een passende vorm of een combinatie van vormen.

Centraal staan: respect, balans, rust, voelen, onbewuste, natuur, intuïtie, spelen, passie.

Ook zou ik workshops en retraites willen aanbieden, waarbij ik gasten uitnodig om specifieke workshops te begeleiden.

Goh, best moeilijk om dit zo concreet op te schrijven. Ik heb zoveel losse ideeën in mijn hoofd hierover...

Zo wil ik mijn bedrijfje vestigen in Zweden, aan huis. Ik wil dan een huis buitenaf, grenzend aan de natuur, maakt niet zoveel uit of dat nou bossen, heuvels of een meer of rivier is. Aan dit huis zit mijn praktijkruimte waar we lichaamswerk kunnen doen, maar ook kunnen knutselen en rustig kunnen praten. Verder wil ik ruimte voor de dieren; stallen en weidegang voor twee paarden en een bak om met ze te kunnen werken. De kat(ten) en hond kunnen in/om het huis leven.

Ik heb ook al een voorlopige naam bedacht voor mijn bedrijfje: Elementa. Ik denk hierbij aan 'in je element zijn' en de 4 elementen water, aarde, vuur en lucht, die samen voor balans zorgen. Ik kan hier ook mijn 4 tools aan koppelen:
- Aarde: aarden of gronden, dit kun je doen m.b.v. yoga en meditatie. Door je bewuster te worden van je lichaam en het contact met de ondergrond te voelen en door concentratie.
- Vuur: passie, spelen, vanuit je intuïtie leven. Hierbij horen voor mij de spellen, kaarten en het knutselen.
- Lucht & water: natuur en dieren. De natuur, en daarbij horen uiteraard dieren, is nooit echt onder controle te krijgen (is in mijn visie ook niet de bedoeling) en is daarom voor mij altijd enigzins onvoorspelbaar, ongrijpbaar, constant in beweging, go with the flow.

Ik ben er nog niet uit of ik mensen van Nederlandse afkomst, Zweeds of een andere nationaliteit wil begeleiden. Ik wil iedereen helpen die open staat voor mijn visie en methode en met wie ik kan communiceren in het Nederlands, Engels en op z'n tijd vast ook in het Zweeds. Op dit moment denk ik wel alleen aan volwassenen, vooral omdat ik weinig tot geen ervaring met kinderen heb.

Ik merk dat ik het moeilijk vind om alles wat er in mijn hoofd rond zwerft hier neer te zetten, omdat ik weet dat een aantal dingen voorlopig niet haalbaar zijn (zoals een eigen huis buitenaf en eigen paarden). Toch horen ze er wel bij en wil ik er wel naartoe gaan werken.

Ik ga de komende tijd op een rijtje zetten wat ik al kan, wat er van nature in mij zit en wat er de eerste tijd in Zweden praktisch gezien mogelijk is om (klein) te beginnen met mijn bedrijfje. Ook ga ik bekijken wat ik nog nodig heb, wat ik nog wil ontwikkelen in mezelf om meer van mijn droom waar te maken. Vervolgens ga ik uitzoeken, me oriënteren waar en hoe ik dat voor elkaar kan krijgen en ga ik dat doen!

Nou, voor nu zijn dit mijn ideeën en plannen. Ik ben benieuwd hoe ik en mijn ideeën en plannen zich gaan ontwikkelen! Spannend! Leuk!

Nala & de dierenarts...

Gisteren weer naar de dierenarts geweest met Nala, niet dat ze iets mankeert, maar om haar klaar te maken voor de reis naar Zweden.

Ik mag haar namelijk niet zomaar meenemen naar Zweden... Ze heeft een rabiës-inenting nodig, 4 maanden daarna een bloedtest om te controleren of ze genoeg beschermd is tegen de rabiës en binnen tien dagen voor vertrek moet ze met een bepaald middel ontwormd worden. En natuurlijk hoort er ook nog een papierwinkel bij.

Nu is Nala niet de meest gemakkelijke kat. Zoals de meesten van jullie wel weten is ze nogal schuw en snel in paniek. Ik kan haar niet oppakken en geen medicijnen ingeven....

Dus toen ik ontdekte wat ik allemaal met haar moest doen om haar mee te kunnen nemen zonk in eerste instantie de moed me in de schoenen.

Maar, samen met een vriendin en de dierenarts hebben we een plan bedacht en tot nu toe gaat dat van een leien dakje!

De eerste keer was nog vrij simpel; ik moest haar alleen in een vervoersmandje zien te krijgen en de prikken heeft ze in het mandje gekregen. Ik vond de dierenarts toen al helemaal top! Hij is heel rustig en geduldig met Nala en dat is precies wat ze nodig heeft. Ook toen ze toch nog wegschoot heeft hij dat zelf heel rustig aangepakt en zat ze zonder stress zo weer in het mandje.

De tweede keer, gisteren dus, moest ze een bloedtest ondergaan. Dat houdt in dat er wat bloed uit een ader in haar voorpoot wordt gehaald en daarvoor moet ze natuurlijk wel even heel stil kunnen zitten. Om dat voor elkaar te krijgen heb ik haar met wat eten een kalmeringspilletje gegeven. Ze werd hier heel wankel van, kreeg hele grote puppillen en haar derde ooglid schoof half voor haar ogen. Ze zag er daardoor wel heel sneu uit! Heb toen nog wel even gecheckt of dat allemaal normaal is, dat was gelukkig zo. Daarna was het een fluitje van een cent. Ik kon haar zo oppakken en in het mandje doen en bij de dierenarts was ze heel rustig en gaf geen kik. Bloed afnemen ging ook prima, dus nu is het wachten (twee weken) op de uitslag.

Toen ik trouwens thuis kwam was ze nog steeds heel suf en dat duurde nog tot laat in de avond. Helaas was ze daardoor wel erg uitgerust. Ze was vannacht dus duidelijk heel wakker en vond dat ik ook de halve nacht wakker gehouden moest worden, aaaargh!

Maar goed, het lastigste hebben we gehad, nu nog de uitslag afwachten (in 95% van de gevallen is het gelukkig positief), de papieren in orde maken en haar ontwormen (dat kan ik gelukkig zelf met een pipetje in haar nek).

Wonder boven wonder vind Nala het ook allemaal nog prima en laat weinig van stress zien. Ze huppelt vrolijk rond en komt regelmatig knuffelen. Hopelijk blijft dit zo en huppelen we straks samen in Zweden rond!

Poehee!

Nou, ben mezelf nogal tegengekomen vorige week....
Het liep allemaal prima en ik deed allemaal leuke dingen, maar toch kreeg ik steeds meer pijn in mijn armen (blijft toch mijn zwakke plek).
Na een rebalancing sessie en een sessie met mijn coach had ik in ene door dat ik mezelf en vooral mijn gevoelens weer eens hard aan het wegdrukken was... Ook voelde ik me in ene enorm moe.

Wat blijkt nou, ik was zo blij dat het allemaal goed loopt, dat ik niet wilde zien en voelen dat mijn vertrek ook best wat verdriet en angst oproept. Ik ga aardig wat mensen en plaatsen (zoals de Paardenmaat en mijn huis) missen en ik vind het stiekem toch wel eng om zomaar naar Zweden te gaan en niet precies te weten wat me te wachten staat.
Eerder had ik dit wel bedacht in mijn hoofd, maar voelde ik het niet. Nu laat ik deze gevoelens meer toe en vind ik het ook okee als ik even verdrietig ben. Ik ben ook weer structureel aan het mediteren om iedere dag even rust te nemen en stil te staan bij wat er in me om gaat. Ik merk dat dit helpt en heb gelukkig ook weer veel minder pijn in mijn armen :-)

Nu ga ik weer (rustig!) door met leuke dingen doen en vooral voelen en stilstaan bij het afscheid!

Leuk stripje...

Ik vond dit stripje wel een grappige aanvulling bij mijn vorige bericht....

Wat ga ik nou eigenlijk doen in Zweden?

is de vraag die mij het meeste gesteld wordt. Het antwoord is; ik weet het nog niet!

Ik heb wel een grof plan en van daaruit kijk ik wat er op mijn pad komt. Mijn plan is dat ik vrijwilligerswerk ga doen en een taalcursus Zweeds. Ik wil in ieder geval wat structureels te doen hebben buitenshuis, want van dagen alleen thuis zitten word ik niet vrolijk. Misschien kan ik vrijwilligerswerk doen op een internationale school in Lund, waar ik zou kunnen helpen in de klas met Engelse les geven aan kinderen. Dat lijkt me erg leuk om mee te beginnen en van daaruit verder te kijken wat er in Lund en omgeving is en contacten op te doen.

Als dit niet doorgaat ga ik opzoek naar wat anders met mensen en/of dieren. Want dat mijn hart ligt bij contact met dieren én mensen is mij nu wel duidelijk. Het liefst zou ik het werk wat ik nu doe bij de Paardenmaat (zorgboerderij) willen voortzetten in Zweden. Ik vind het heerlijk om met de paarden bezig te zijn, samen met de deelnemers, en beiden (én mezelf!) een prettig gevoel te geven. Ik vind het vooral fijn dat alles op een rustige manier gaat en dat mens en dier in hun waarde worden gelaten, waardoor alles meer in harmonie is.

Als je het interessant vind om meer te lezen over de paardenmaat, kijk dan eens op http://www.depaardenmaat.nl/

Nou heb ik al wel gezocht naar zorgboerderijen in Zweden, maar voor zover ik kon vinden staat het principe 'zorgboerderij' nog in de kinderschoenen. De overheid is wel bezig agrarische bedrijven te stimuleren meer met de zorg te gaan samenwerken.
Wat het voor mij extra lastig maakt om te kunnen doen wat ik graag wil doen, is de taal. Ik wil graag met mensen werken en daarvoor is het noodzakelijk dat ik het Zweeds goed beheers. Daarom ga ik in Zweden dus ook zo snel mogelijk beginnen met een goede taalcursus.

Op de lange termijn wil ik zelf iets opzetten, in welke vorm en of dat in Zweden of Nederland zal zijn, dat weet ik nog niet. Ik weet wel dat ik mensen en dieren meer bij elkaar wil brengen, meer in harmonie laten samenleven, en ik wil de kracht van de natuur en vooral dieren inzetten om mensen te helpen.

Ik merk dat na twee jaar zelf met therapie en zelfontwikkeling bezig te zijn, ik mijn inzichten graag wil delen en doorgeven aan andere mensen die met soortgelijke problemen worstelen.
Maar...zover is het nog niet! Eerst maar eens verhuizen en wennen in Zweden om vervolgens mijn pad te volgen en mijn plek te creëren.

Mijn intuïtie weet dat dit goed gaat komen en daar vertrouw ik op!

(Mijn zoektocht naar wat ik nou écht wil doe ik met ondersteunig en inspiratie van Suzanne Unck. Interessant? Kijk dan eens op http://www.suusenco.nl/ )

Een paar vakantie foto's

Om een idee te geven van Zweden...

Een paar vakantiefoto's van onze kanovakantie in en rond Arvika (700 km ten noorden van Lund). We hebben 12 dagen gepeddeld in een Canadese kano over een aantal meren, afgewisseld met een hoop gesjouw en geduw en gesjor met de kano over land. De natuur is daar echt prachtig! Maar het weer was wat minder, veel regen gehad. We waren dolblij met ieder straaltje zon dat we konden opvangen :-)

Door al die regen ook weinig last gehad van muggen, behalve tijdens 2 landtransporten door een bos, daar hadden we te maken met massa-aanvallen van deze vervelende beestjes. Dat was wel weer even genoeg voor de hele vakantie!

Het begin is er...

Nou , ik heb eindelijk een blogspot gemaakt :-) Ik krijg zoveel vragen over mijn Zweden plannen dat ik heb besloten om de ontwikkelingen rondom mijn avontuur met jullie te delen via internet.
Nu even niet al te perfectionistisch te werk gaan en er wat tekst en fototjes op zetten....