Tegen twaalven zijn we naar buiten gegaan, naar een heuvel vlakbij ons huis waarvan je de hele omgeving en zelfs Denemarken kunt zien. Dat was een een spectaculair gezicht! De Zweden houden zich alleen niet aan twaalf uur, de meesten beginnen ruim voor twaalven al met vuurwerk afsteken en ze zijn vrij vlot ook al weer klaar. Ze mogen echter geen rotjes afsteken hier, dus het was alleen maar (soms zwaar) siervuurwerk, erg mooi!
In het nieuwe jaar zijn we naar één van de hoogtepunten (letterlijk!) van Skåne gegaan, naar de Kullaberg. De Kullaberg is een in zee uitstekende rotsmassa in het Noorden van Skåne (ruim een uur rijden vanaf Lund). Het was die dag erg koud en winderig, op de terugweg ging het zelfs sneeuwen, maar mooi dat het was! Dit was voor mij weer het echte Zweden-gevoel: de ruige natuur. Ik heb er veel foto's van, maar ik vind het dan ook de moeite waard om uitgebreid te laten zien:
Op de terugweg kwamen we heel toevallig collega's van Ronald tegen en zij hebben ons meegenomen naar een beroemd kunstwerk in de buurt. We hadden er al veel van gehoord en ook dat het moeilijk te vinden is, dus we waren erg blij met onze gidsen. We hadden gehoord dat het een soort bouwwerk is aan de rand van de zee van wrakhout en materiaal uit het bos, dus ik had een soort toren verwacht, niet heel groot, waar je zo naartoe kon lopen.
Dat bleek toch even anders te zijn! Ten eerste was het een hele wandeling door het bos, in het begin over een pad, maar later werd het een steile afdaling over boomstammen, wortels, stenen en rosten.
Hierbij kwamen we de kunstenaar zelf ook nog tegen (man in de groene jas) die boompjes aan het kappen was. Het schijnt dat hij nooit direct antwoord geeft op vragen, maar er een mooi spiritueel of filosofisch verhaal van maakt. Zo gleed Frans hier uit en de kunstenaar reageerde met de opmerking dat dat een goede plek was om uit te glijden en dat er beroemde mensen hem voorgegaan waren, het was het werk van 'de spirits in het bos'.
Toen kwamen we bij een soort poortje aan (dacht ik):
Dit bleek echter het begin van een enorm bizar kunstwerk te zijn, waar doorheen je naar beneden kon klauteren tot aan de zee. Het leek net een groot luciferhoutjes bouwsel. Het had torens, gangen, bruggen en alles was gemaakt van stammetjes en stevig in elkaar getimmerd.De kunstenaar is er in de jaren tachtig aan begonnen, illegaal en is er nog steeds dagelijks mee bezig. In de loop van de jaren is het zo'n tien keer afgebrand en weer opnieuw opgebouwd. De geruchten gaan dat het een aantal keer is aangestoken door tegenstanders, maar ook dat de kunstenaar het zelf heeft aangestoken, omdat het zo'n mooie fik is en hij daarna weer iets nieuws kon bouwen. Het kunstwerk is nog steeds illegaal, maar iedereen weet ervan en een museum heeft zelfs een stuk aangekocht.
