Ik mag haar namelijk niet zomaar meenemen naar Zweden... Ze heeft een rabiës-inenting nodig, 4 maanden daarna een bloedtest om te controleren of ze genoeg beschermd is tegen de rabiës en binnen tien dagen voor vertrek moet ze met een bepaald middel ontwormd worden. En natuurlijk hoort er ook nog een papierwinkel bij.Nu is Nala niet de meest gemakkelijke kat. Zoals de meesten van jullie wel weten is ze nogal schuw en snel in paniek. Ik kan haar niet oppakken en geen medicijnen ingeven....
Dus toen ik ontdekte wat ik allemaal met haar moest doen om haar mee te kunnen nemen zonk in eerste instantie de moed me in de schoenen.
Maar, samen met een vriendin en de dierenarts hebben we een plan bedacht en tot nu toe gaat dat van een leien dakje!
De eerste keer was nog vrij simpel; ik moest haar alleen in een vervoersmandje zien te krijgen en de prikken heeft ze in het mandje gekregen. Ik vond de dierenarts toen al helemaal top! Hij is heel rustig en geduldig met Nala en dat is precies wat ze nodig heeft. Ook toen ze toch nog wegschoot heeft hij dat zelf heel rustig aangepakt en zat ze zonder stress zo weer in het mandje.
De tweede keer, gisteren dus, moest ze een bloedtest ondergaan. Dat houdt in dat er wat bloed uit een ader in haar voorpoot wordt gehaald en daarvoor moet ze natuurlijk wel even heel stil kunnen zitten. Om dat voor elkaar te krijgen heb ik haar met wat eten een kalmeringspilletje gegeven. Ze werd hier heel wankel van, kreeg hele grote puppillen en haar derde ooglid schoof half voor haar ogen. Ze zag er daardoor wel heel sneu uit! Heb toen nog wel even gecheckt of dat allemaal normaal is, dat was gelukkig zo. Daarna was het een fluitje van een cent. Ik kon haar zo oppakken en in het mandje doen en bij de dierenarts was ze heel rustig en gaf geen kik. Bloed afnemen ging ook prima, dus nu is het wachten (twee weken) op de uitslag.
Toen ik trouwens thuis kwam was ze nog steeds heel suf en dat duurde nog tot laat in de avond. Helaas was ze daardoor wel erg uitgerust. Ze was vannacht dus duidelijk heel wakker en vond dat ik ook de halve nacht wakker gehouden moest worden, aaaargh!
Maar goed, het lastigste hebben we gehad, nu nog de uitslag afwachten (in 95% van de gevallen is het gelukkig positief), de papieren in orde maken en haar ontwormen (dat kan ik gelukkig zelf met een pipetje in haar nek).
Wonder boven wonder vind Nala het ook allemaal nog prima en laat weinig van stress zien. Ze huppelt vrolijk rond en komt regelmatig knuffelen. Hopelijk blijft dit zo en huppelen we straks samen in Zweden rond!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten